|
De lege kerke - juni 2026
De lege kerke - juni 2026
De lege kerke. In de negentiger jaren van de vorige eeuw was ik voorganger van de Vrijzinnig Hervormden in Appingedam/Delfzijl. Delfzijl had toen een trotse Hervormde Kerk, een sieraad voor de havenplaats. Toen ik jaren nadien werd gevraagd nog eens in een dienst voor te gaan in mijn oude gemeente ging ik daarna even kijken bij die grote kerk. Het was er stil, heel stil. De kerk bleek nu een makelaarskantoor te zijn. Het ging me aan het hart. In de ‘kerken met vaart’ zijn veel mensen die vinden dat elk dorp, hoe dan ook, zijn eigen bedehuis moet houden. Ik ondersteun dat ziele streven. Want eerlijk is eerlijk: Delfzijl, zonder die kerk, leek mij toen van haar hart beroofd. Ik dichtte korte tijd daarop het volgende: De lege kerke… Zij staat nog steeds in het midden, in het midden van het dorp. En bij haar de oude molen zij was nog …tot voor kort onder de oude lindebomen het huis van God, huis van bidden Op aard een stukje God’s resort Maar wie kent er nog de klanken ’Leid vriend’lijk licht, Leid Gij mij voort’ Wie weet nog dat Godes zegen Onverbreek’lijk bij mensen hoort Ook al houdt zijn trots hem tegen ook al stopt de mens met danken Eens zingt hij weer: ‘de morgen gloort… Eer preekte er ds. Louwers luide met zijn zware stem het zuiv’re Woord, de mensen zaten stil en luisterden naar hem Orgel klonk tot in de straten Langs de dijk van Eems tot Lauwers Als eng’lenzang van Bethlehem Een stille zondagmorgen ik verliet Mijn lief Delfzijl met stil verdriet. Roelf Stoel | ||
| terug | ||